• header

Herman Huisman benoemd tot Erelid

           

Op maandag 14 december ben ik bij Herman Huisman op bezoek geweest. Het was een mooi en gedenkwaardig bezoek en tevens een bezoek van uitersten. Aan de ene kant om afscheid van elkaar te nemen, Herman is ongeneeslijk ziek, en aan de andere kant om hem tot erelid te benoemen.

Wat velen weten maar tot op heden nog niet “formeel” gewaardeerd werd, is dat Herman één van de grondleggers van de VWV is en zitting had in het eerste bestuur in 1975. Daarmee werd de basis gelegd voor de vereniging die we tot op de dag van vandaag zijn: een toervereniging met naast het fietsen veel aandacht voor elkaar. In de ogen van Herman was daar behoefte aan op de Veluwe naast het organiseren en fietsen van de wedstijden wat toen op de Veluwe al kon bij de IJsselstreek.

We hebben gemeen dat onze liefde voor het fietsen is begonnen doordat we eerst vielen voor de charme van de fiets. Zo’n prachtig ding met een krom stuur. Herman houdt van mooie dingen en daarom werd het geen Gazelle of Batavus maar een blauwe Gios met Campagnolo Super Record. Die werd aangeschaft om de overtollige kilo’s er af te fietsen toen Herman de overstap maakte van de vrachtwagen naar de bus bij de VAD. Die liefde voor de Gios en het fietsen is nooit meer overgegaan. Sterker nog, hij heeft er heel veel aan te danken.

Al snel werden er overal toertochten gereden en zo ontstond het idee dat er ook een vereniging in Ermelo moest komen. Hoewel Herman zichzelf meer als “doener” dan “bestuurder” typeert, neemt hij als secretaris toch plaats in het eerste bestuur in 1975. Als zich daar na een jaar een vervanger aandient kan Herman zich helemaal uitleven in het opzetten en uitwerken van nieuwe initiatieven. Zo heeft hij aan de basis gestaan van veel zaken die vandaag nog steeds bestaan: toertochten, grondlegger van het MTB-en op de Veluwe en heel veel binnenlandse en buitenlandse tochten.

Prachtige verhalen over hoe de eerste MTB-tocht met een vouwfiets in het bos werd uitgezet en de vele meerdaagse tochten naar het buitenland. Wat Herman daarbij typeert is zijn ongeëvenaarde wegenkennis in binnen- en buitenland. Volgens Herman heeft hij dat altijd gehad: vroeger reed je met de vrachtwagen met de kaart op schoot via de binnenwegen naar Turkije en Teheran. Dan is een rondje IJsselmeer uit je hoofd fietsen een eitje. Ik herinner me nog een keer, hij gelukkig niet, dat ik die tocht ook eens organiseerde en in Noord-Holland “iets” anders reed dan vroeger en dat Herman die keer ook mee reed. Heb ik tot Harderwijk moeten horen dat we verkeerd gereden zijn…

Op zaterdag 25 juli is Herman de ongelofelijk grens van 450.000 geregistreerde kilometers gepasseerd. In werkelijkheid zijn het er meer! Inmiddels hangt zijn trouwe blauwe ros in de schuur. Herman heeft daar vrede mee. Hij is dankbaar voor alles wat de fiets en het fietsen hem gebracht heeft.

Herman benadrukt zichtbaar ontroerd nog een keer wat het erelidmaatschap van de VWV met hem doet. Daarna bespreken we nog kort de toekomst van de VWV. Heel mooi om te zien dat “de man van eerste uur” enthousiast is over nieuwe ontwikkelingen als de EGT – Ermelose Gravel Tocht.

Na een zeer inspirerende en soms emotioneel gesprek nemen we afscheid van elkaar. Namens de vereniging dank ik Herman nogmaals en wens hem heel veel sterke en kracht op zijn laatste etappe.

Andries Jansen
Voorzitter VWV